Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Dubbeldamlied - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Dubbeldamlied

Op de melodie van: Waar je woont op deze wereld, tussen bloemen of beton, oftewel op de wijs van Ode an die Freude, het slotkoor uit de negende symfonie van Ludwig van Beethoven.

Waar je woont op deze wereld tussen bloemen of cement,
in het Dubbeldam van heden, bij de meesten wel bekend.
Maar hoe zit het met 't verleden; reikt uw kennis wel zover?
Komt met ons het pad betreden, mensen thans van her en der.

Pas in 1282 wordt de plek voor 't eerst vermeld
als de Dam daar in de Dubbel, die als zijriviertje geldt.
't Reguleren van het water door die Dam met sluis erbij
was noodzakelijk voor de landbouw in die 'natte' maatschappij.

Dijken, molens niet te tellen, 't waterpeil steeg maar omhoog.
Boeren en de eigenaren van het land hielden het droog.
Dubbeldam werd toen een ambacht, eentje van de Grote Waard.
En de schepenen en schout bestuurden alles heel bedaard.

Turf en zout uit veen gewonnen; rampspoed lag in het verschiet.
Ja, de bodem werd steeds weker en de dijken hielden 't niet.
En in 1421 was het met veel land gedaan.
Ja, wat toen de Grote Waard was, was in n klap van de baan.

Ook ons dierbaar Dubbeldam ontkwam niet aan de grote vloed.
Maar zo'n honderd jaren later vatte het wel weer de moed.
Toen het land werd ingepolderd, grenzen werden vastgesteld,
zodat Dubbeldam uiteindelijk na een tijd vier Polders telt.

Toen het dorp in 1630 zelfs een eigen kerk bezat
en zo'n twee jaar later daarbij 56 huizen had,
groeide het gestaag en zelfs de eigen school werd uitgebreid.
Door hard werken in die dagen werd een deugdzaam mens geleid.

Tarwe, haver, kool- en lijnzaad; alles werd er goed verbouwd.
Aardappels en paardebonen, door de boeren wel beschouwd.
Ook de vlasserij en veeteelt waren middelen van bestaan.
Daarvoor heeft de Dubbeldammer in die tijd zijn best gedaan.

Ja, de Uilenburgse kermis zorgde voor menig vertier.
Zelfs de jongeren uit Dordrecht hadden daar wel veel plezier.
Maar na 't sluiten van de poorten was 't verboden voor de jeugd,
daar over de muur te klimmen, waar zij zich op had verheugd.

Vele huizen in de Smidshoek, Oliepijp, de Tweede Tol,
in de Kop van 't Land, Krooswijk: Dubbeldam dat stroomde vol.
Maar helaas was er geen dokter voor de zieken in de buurt.
Dat heeft tot de jaren twintig van twee eeuwen terug geduurd.

Weer zo'n dertig jaren later was vereniging een feit
van het Dubbeldam en Wieldrecht en de Mijl van toentertijd.
Burgemeester, heer Van Dorsser bood problemen goed het hoofd.
Zijn ideen over kunstmest werden later toch geloofd.

En in 1884 werd het raadslid Jas benoemd.
Burgemeester, echt geen import, om zijn social talk beroemd.
Wonend bij zijn 'eigen mensen' voelde hij met hen een band.
Dubbeldam bleef zo zichzelf; Dordt had nog niet de overhand.

Maar de traan werd toch gelaten: Dubbeldam werd toegevoegd.
Ook al had het zoveel jaren voor zelfstandigheid gezwoegd.
Op 1 juli 1970 werd het bij Dordt ingelijfd.
Maar het voelt nog steeds niet zo, zodat het toch 'een dorpje' blijft.

Want al is het dan wijk negen van het Dordrecht van vandaag,
Dubbeldam heeft eigen winkels en zijn park bezoekt men graag.
Fitness, schaatsen of het rijden op een paard, wat rest er meer?
Zwemmen, voetbal, korfbal, tennis; sporten is in goed beheer.

Dubbeldam heeft nu drie kerken, Rommeldam en wat cultuur.
Dinsdagochtend op de markt flaneren kan echt ieder uur.
Musiceren is er mogelijk, scholen zijn in overvloed
en ook nog de Watertoren, ja die kent men al te goed.

Mooie huizen zijn te vinden in de buurt Klein Dubbeldam.
Waar vanaf 't begin der bouw elk nieuw gezin zijn intrek nam.
En het Burgemeester Beelaertspark is een geliefde plek,
waarvan menig Dubbeldammer zegt: 'Daar is een mooi vertrek.'

Is men al wat meer op leeftijd, Dubbeldam biedt ook de hand
aan de ouderen in de wijk, voor hen is er ook weer een pand
in het Parkhuis of Dubbelmonde, ook is er de Gravenhorst.
Zo zijn allen welkom daar en stuit men niemand voor de borst.

Weet u soms ook iets te schrijven, ook al bent u kort van stof
of breedvoerig juist het geeft niet; elk verhaal verdient zijn lof.
Schrijf de letter, het verdichtsel, uw gedachten op papier.
Dan zal het de dood ontstijgen en voor eeuwig blijven: 'Hier.'


Francis van 't Hoen-Meijer

maart 2009