Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Voor een snoepje naar meneer Treffers - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Voor een snoepje naar meneer Treffers

Ik woon eigenlijk al heel lang in Oud Krispijn. Een tijdje geleden wandelde ik de Willy Martensstraat in en passeerde de Bisschopstraat. Wat is het veranderd allemaal!

In gedachten zie ik weer het winkeltje van meneer Treffers.
Mijn oma woonde in de Clementstraat en als we haar een bezoekje brachten, mochten we wel eens voor een paar centen snoepgoed halen bij deze eerste buurtsuper. Het was een kleine winkel met de meest noodzakelijke levensmiddelen.
Meneer Treffers zelf zat op een kruk achter de kassa. Een grote, gezette man in een witte jas. Hij was niet alleen groot van gestalte, zijn stemgeluid was ook groot. Hij bulderde de boodschappen van zijn klanten hardop, alsof ze op die manier maar niets zouden vergeten, en hij hielp met inpakken van de boodschappen of het nu druk was in de winkel of niet. Hij nam de tijd voor je. Ja, mijmer ik, toen was de klant nog koning!

Als kind vond je het heel wat, dat je helemaal zelf je snoepgoed ging kopen en die meneer daar had toch eigenlijk wel een harde stem. Toch was het een kleine knusse winkel, waar ik graag kwam.
De enige herinnering aan die tijd is een Delfts blauw schaaltje dat ik op een rommelmarkt vond, met de naam Treffers erop. Het staat nog steeds bij mij in de kast, als een soort aandenken aan vroeger, toen het nog zo gezellig was.

Aan de overkant zat een kapper, Freek Rietveld heette hij geloof ik. Je haar werd er geknipt op zo'n ouderwetse kappersstoel. Een eenvoudig model, het model dat bij iedereen geknipt werd: een ponykapsel! Aan oude foto's van vroeger herken je die haarstijl. Met of zonder strikken. En ook daar was het klein, maar gezellig. Alleen die knipbeurten, daar was ik niet zo dol op. Je had soms wel wat te stellen als kind.

Ik loop verder en vraag me af waar die tijd is gebleven, want alles verandert nu wel snel in Oud Krispijn. Ik ga de Brouwersdijk op en loop even naar de drogist. Die zit er ook alweer een aardig tijdje en ik hoop dan ook dat die voorlopig nog zal blijven. Binnen in de winkel voel ik weer die ouderwetse gezelligheid van vroeger. Hier word ik nog klantvriendelijk behandeld.

Buiten, bij de vroegere Spijkerton de hoek om, rechtsaf, verbaas ik me over een grote kale vlakte. Waar eens de Gouverneurstraat was met zijn statige huizen aan de ene kant van de straat, is nu alles weg. Een gevoel van de-weg-kwijt-zijn, komt in me op, net als toen ik een kind was. Ik kijk om me heen en zie dan plotseling in de verte de Krispijnflat, waar ik geboren ben. Een stukje herkenbaarheid uit mijn jeugd... gelukkig, daar moet ik dus heen...


Dita Vogelezang