Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Jeugd in Krispijn - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Jeugd in Krispijn

Het is nu weer crisistijd, maar kort nadat ik werd geboren was er ook al een lange periode van recessie. Ik ben van 1929.
Dat begon al met een vreselijk strenge winter. Ik werd geboren in februari en uit de verhalen weet ik dat mijn moeder met de kinderwagen over het ijs naar familie in Zwijndrecht ging in plaats van met de pont heen en weer. Zo streng had het gevroren.

Dat ijs, daar ben ik blijkbaar toch mee verbonden gebleven, want later heb ik van mijn vader schaatsen geleerd. Voor de oorlog, in de jaren dertig, was hij heel vaak werkloos. Hij was koperslager, een beetje artistieke koperslager. Zat-ie met van die kleine hamertjes borden met figuren te maken. Maar zelfs die borden konden mensen in de crisistijd niet kopen, dus was mijn vader veel thuis. Met zijn gouden handen maakte hij speelgoed voor mij en mijn zus. Van sigarenkistjes maakte hij poppenhuizen en doordat hij ook metaal kon bewerken, hadden wij een echte keuken van metaal, met kleine pannetjes en zo.

De kinderen uit de buurt waren altijd bij ons. We woonden op de hoek van de Tollensstraat en de Brouwersdijk. Daar hadden we een grote zolder.
Gingen we zogenaamd kamperen, met een doek, en we hadden zo'n klein rond kacheltje waarop je met wat houtjes je eten kon koken. Het was speelgoed, maar in de oorlogsjaren kwam dat ding nog goed van pas. Als kinderen hadden we dat dus al. Ik nam dat dingetje mee, iemand anders pikte stiekem een paar lucifers en de volgende had een paar aardappels... Gingen we aardappels bakken.

Het was best een leuke tijd. We speelden in die tijd altijd op straat. Nu zouden ze het hebben over hangjongeren!
Je hebt nog steeds die grasperkjes op de Brouwersdijk. Daar hielden we hardloopwedstrijden omheen en dan kwamen er altijd een heleboel kinderen uit andere straten, die ook mee wilden lopen. Wij waren altijd aan het sporten: hardlopen, rolschaatsen... we hadden een rolschaatsclub en toen begon ook het wandelen. Op Hemelvaartsdag ging de korfbalclub, Oranje Wit, in Dordt lopen en dat wilden wij ook wel. Een van onze moeders ontfermde zich over ons plan. Een ander had een trommeltje en zo liepen wij keurig te marcheren. We hebben nog de eerste prijs gewonnen, omdat we zo netjes in de maat liepen. Zo organiseerden we altijd wel wat.


Truus van Eldik