Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Afzien - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Afzien

Ik ben al jaren actief binnen het Nivon in Dordrecht en kook wel eens voor speciale gelegenheden in natuurvriendenhuis De Kleine Rug. Veel bewoners uit de omgeving weten wel dat we hier zitten, want er hangt een bordje op een boom bij het gemaalhuisje en ook bij het water waar het pontje aanmeert. Bewoners uit de wijk laten op de wal hun honden uit en dan lezen ze die bordjes wel, maar slechts weinigen maken ook daadwerkelijk de oversteek naar het schiereiland.

We hebben wel eens een open dag georganiseerd, maar zelfs dan komen er vooral Nivon-leden. Ik geloof dat er ook allerlei wilde verhalen de ronde doen over deze plek. Er zijn zelfs mensen die denken dat we nudisten zijn. Misschien ontstaan die sterke verhalen ook wel omdat je hier alleen kunt komen met het pontje dat wordt bevaren door de schipper die in het voorhuis van de Kleine Rug woont met zijn vrouw.

We hebben hier logeermogelijkheden voor groepen en staan ook open voor niet-leden. De keuken is eenvoudig ingericht, maar juist daarin voel ik me als een vis in het water. Ik kan in het koken echt mijn creativiteit kwijt. Boodschappen haal ik altijd zelf. Ze moeten met het pontje worden aangevoerd. Daar helpt de schipper me altijd mee, want hoewel ik ooit als schippersvrouw heb gevaren op een schip van dertig meter, lukt het me gek genoeg niet om met dat kleine bootje te manoeuvreren.

Door de jaren heen maak je hier natuurlijk wel eens wat mee. Zo kwam er eens een groep kinderen logeren van een school waar we veel contact mee hebben. Die kinderen gingen 's avonds naar bed en braken boven de boel bijna af. Van slapen kwam er dus die eerste nacht helemaal niets, zoals zo vaak bij dat soort activiteiten. De meesters en juffen zaten beneden bij de haard gezellig op hun gitaar te tokkelen en met elkaar te kletsen, zonder ook maar iets te ondernemen. Ik vond dat overigens prima hoor. Iedereen heeft zo zijn eigen methodes. Dreigen met straf, wat vaak wordt gedaan in dat soort situaties, helpt meestal ook niet.
De volgende avond kwam een van die meesters vlak voor de maaltijd even bij mij in de keuken en vertrouwde me toe: 'Vannacht zul je geen last van ze hebben, hoor, dat weet ik zeker.' Bleek dat hij zijn groep de hele dag van hot naar haar had laten fietsen. Die kinderen waren echt gebroken! Ik heb ze die nacht inderdaad niet meer gehoord.


Riet Keijser