Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
De rivier - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
De rivier

Zittend op de bagagedrager van mijn op de Merwekade geparkeerde fiets staar ik over het water. Hier vloeien drie rivieren samen, Merwede, Noord en Oude Maas.
Ik pieker erover hoe het mogelijk is dat al eeuwen lang, en wie weet zijn het honderden eeuwen, zo veel water uit de bergen van onze oostelijke en zuidelijke buurlanden kan stromen, zonder dat het een keer helemaal ophoudt. Natuurlijk zijn er perioden van droogte geweest, met lagere waterstanden dan gewenst, maar dat bijvoorbeeld de Rijn geheel droogviel is bij mijn weten nog nooit voorgekomen.

Het is druk op de rivieren. Zware duweenheden schijnen moeiteloos met hun enorme ladingen tegen de stroom in te varen. Door de grote diepgang van de zware en lompe bakken duwen ze ook een geweldige plons water voor zich uit. De boeggolven die uit deze mateloze energie voortkomen, houden het water lange tijd in levendige beweging. Hier en daar heeft een plezierjacht moeite zich overeind te houden in dit watergeweld. De golven bereiken de kade en slaan daar stuk tegen de stenen. Het water ruikt niet echt fris, het is door de welvaart verziekt. Het mag dan ook een wonder heten dat er nog vissen en andere waterdieren in kunnen leven. Bij mij komt een zoetwatervisje er niet meer in, want ik ben waarschijnlijk minder goed bestand tegen al die chemische rommel die zo'n visje met zich meedraagt dan het visje zelf.

Wat zouden de rivieren allemaal verbergen in hun beddingen? Rijn, Maas, Waal zijn over hun totale lengte afvaldumpgelegenheid voor industrieŽn en burgers. Ik ga wat verzitten op de ongemakkelijke bagagedrager waartegen de geringe mate van zitvlees die ik bezit nauwelijks is opgewassen. Dan neemt mijn fantasie me weer mee. Er zullen zeker nog bommen, granaten, kortom allerlei oorlogstuig uit beide wereldoorlogen in de beddingen verborgen zitten. Er zijn meer oorlogen geweest, want wij Europeanen waren allerminst een vredelievend volkje in het verleden. Al die oorlogen lieten hun afval achter, ook in de rivieren, en dat was niet weinig. Afval is bijna altijd het enige product van elke verdomde oorlog. Na de Tweede Wereldoorlog zijn er veel auto's in de rivieren gedumpt en fietsen, karren, vermoedelijk bij duizenden. Er zullen motoren liggen en sieraden van goud en zilver, edelstenen. Wie weet liggen er schatten aan geld, goud- en zilverstukken. Welke geheimen houden de rivieren voor ons verborgen?

Je zou een groot stuk van de rivier moeten droogleggen en dan in de bedding gaan zoeken wat daar verborgen ligt. Dat lijkt me spannend. Maar dat zal niet gebeuren. Dat kun je vergeten, want het waterverkeer moet doorgaan. De economie staat voorop, de economie! We moeten blijven varen, varen, varen, goederen vervoeren, rotzooi of niet, er kan nog meer bij! Dus we zullen het geheim van de rivieren nooit kennen, denk ik dan.

Maar let op! Ooit gebeurt er iets waardoor die rivieren verdwijnen. De bergen kunnen inzakken, doordat er te veel olie en gas is gewonnen, de aarde uitgehold is, met als gevolg: droge rivierbeddingen! Dan zou ik er willen zijn om te helpen zoeken tussen die rotzooi in de modder. Ik voel de goudkoorts al in me gloeien.

De harde werkelijkheid van de bagagedrager wekt me uit mijn fantasieŽn. Met een zucht stap ik op mijn fiets en bedenk dan, dat de rivieren continu worden uitgebaggerd of -gezogen om ze op diepte te houden. Bovendien wordt er zand uit de beddingen gewonnen. Er zal wel niets meer in te vinden zijn, zoals er morgen nergens op de wereld nog iets te vinden valt.


Wim Jilleba