Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Een verleden gewist - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Een verleden gewist

Het was nog in de tijd van de videobanden. In Videoland, naast de enorme parkeerplaats van winkelcentrum Bieshof in Stadspolders, was ik op zoek naar een onbespeelde band. Mijn vrouw had me er vlak voor sluitingstijd op uit gestuurd om er eentje te kopen. Er zou die avond een documentaire worden uitgezonden over haar favoriete zanger, de begin jaren zeventig aan drank en drugs overleden country-rockzanger Gram Parsons.

Omdat de lege banden bij Blokker uitverkocht bleken en ook een snelle speurtocht bij andere winkels niets had opgeleverd, belandde ik bij Videoland. Daar keek het meisje achter de toonbank me niet begrijpend aan: 'Nee meneer, wij verhuren alleen voorbespeelde videobanden.'
Vertwijfeld keek ik om me heen. Wat moest ik nu doen? Terug naar huis om dan maar voor te stellen een volle band met Disneyfilms over te spoelen? Dat kon ik mijn zoontje toch niet aandoen!

'Meneer, wilt u een videoband hebben? Ik kan er wel een voor u halen, hoor. Ik heb er thuis nog een heleboel liggen, met heel slechte films erop. Die wil ik niet meer. Als u even wacht, haal ik er een paar van op. Ik ben zo terug. Ik woon sinds kort in De Hoop. Ik ben op de brommer. Niet weggaan hoor! Ik ben zo terug.'
Nog voor ik van mijn verbazing was bekomen, zag ik de broodmagere jongen haastig op zijn brommertje wegschieten. Wat moest ik daar nou van denken? Een afkickende junk van De Hoop! Was dat wel te vertrouwen? Kon ik het niet beter maar opgeven en onverrichter zake naar huis gaan?

Ik besloot nog even te wachten. Gelukkig maar. Na een kwartiertje kwam de jongen terug. Hij overhandigde me vijf banden van drie uur elk. 'Deze zijn voor u. Ik wil er vanaf. Neem gewoon maar op over de films heen die er nog op staan, hoor. Ik wil er niets meer mee te maken hebben. Ik ben nu een nieuw leven begonnen en deze banden zijn nog van vroeger.'
Ik bedankte de jongen hartelijk, wilde hem er geld voor geven, maar dat weigerde hij resoluut. Geld had hij niet meer nodig. Dat was voorbij. Hij was blij dat hij er nog iemand mee had kunnen helpen. Het was prima zo.

Thuis aangekomen vertelde ik het verhaal aan mijn vrouw. Die was allang blij dat ik ruim op tijd met banden was thuisgekomen.
Op de banden waren met viltstift de titels geschreven van de films die er op stonden. Hell Night, Satan's Little Helper, Evil Death Trap, I Drink Your Blood. Van de titels alleen al kreeg ik kippevel.
We namen de documentaire eroverheen op. Gram Parsons zong Love Hurts, In My Hour Of Darkness en God's Own Singer.
Ik had het gevoel dat daarmee het oude verleden van de goedgeefse jongen voorgoed werd uitgewist en ik wenste hem alle geluk in zijn nieuwe leven.


Henk van der Maas