Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Vies verhaal - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Vies verhaal

Lopend door Stadspolders zie ik regelmatig rommel in het groen liggen. Dikwijls is het zwerfvuil dat van elders is komen aanwaaien. Pakken huis-aan-huisbladen waaien echter niet zo makkelijk en als ze ergens liggen, zijn ze dus bewust tussen de struiken gekieperd. Dat kan nooit de bedoeling zijn van de uitgevers en adverteerders. Weggegooid geld, vervuiling van het milieu, plus ergernis bij de bewoners.

Mijn geduld was helemaal op toen ik afgelopen winter vanuit mijn woonkamer in het stukje openbaar groen achter mijn tuin een 'vers' pak met De Stem van Dordt zag liggen. Het vroor en het sneeuwde en met de pest in mijn lijf ben ik in de kou dat pak papier met honderd krantjes gaan weghalen. Een aardig gewicht en die plastic bandjes om de zaak te bundelen snijden dan ook lekker in je vingers. Glibberend en schuifelend heb ik de papiercontainer bereikt en de boel erin gegooid. Om de bundel zat een wikkel met daarop enkele gegevens. Bij De Stem van Dordt waren ze erg blij met mijn telefoontje; ze konden aan de hand van het nummer op de wikkel vaststellen welke bezorger dit kunstje had geflikt. Die bezorger zou op kantoor worden ontboden. Waarschijnlijk zou hij of zij het baantje kwijt zijn. Mijn boosheid was alweer bijna weg.

Nieuwsgierig als ik ben, heb ik toch nog wat verder gezocht in het groen achter mijn tuin. Dat was meteen prijs. Half bedolven onder de sneeuw kwamen drie pakken krantjes in zicht. Ook die dan maar weghalen. Door het vocht van sneeuw en regen was het gewicht van dien aard dat zomaar wegdragen niet goed lukte. Dan maar pak voor pak in de armen nemen en tegen de borst gedrukt houden. Drie keer dezelfde procedure. Al ploeterend vond ik wel dat de geur van hondenpoep steeds sterker werd. En ja hoor, mijn hele jas zat onder de stront! Poep die aan de pakken zat en die ik niet direct heb gezien. Het had geen zin de jas schoon te maken, want die was van boven tot onder besmeurd. Dan maar de vuilnisbak in. Het was een oude jas, maar toch...
Mijn boosheid nam weer toe.

Na ruim een week werd er op zaterdagmiddag aangebeld. Op de deurmat lag een plastic zakje met pis. Toen ik de voordeur opende zag ik drie knullen hard wegrennen.


Jan Meijer