Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Groene tomaten - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Groene tomaten

Alweer een tijdje geleden kwam ik 's avonds laat thuis nadat ik een weekend naar Terschelling was geweest. Voor mijn voordeur stond een grote doos vol groene tomaten met een kop erop. Binnen lag een briefje van mijn buurvrouw: 'Er stond vrijdag zo veel fruit bij jou voor de deur, ik heb maar wat tassen binnengehaald.' Die doos kon ze niet tillen, dus die stond er nog. Bij de buurvrouw stonden er nog eens zoveel.
Ik ben toen maar groene-tomatenchutney gaan maken, want wat moest ik er anders zo gauw mee? Uitje, appeltje, rozijntjes, kruiden en je hebt een lekkere chutney. Ik heb er heel wat van gemaakt. Maar ik wist nog steeds niet van wie ik die tomaten had gekregen.

Een paar dagen later kwam er een leuke jonge knul aan de deur die vroeg: 'Heeft u ze gevonden?' Nou, dat had ik, maar ik had nog niet aan hem gedacht. Zo veel groene tomaten!
'Ik heb nog meer,' was zijn reactie. Hij woonde in een gezinsvervangend huis en werkte op een tuinderij en daar zouden ze de tomatenvelden opruimen. Al die groene tomaten zouden op de mesthoop worden gegooid. Hij zag dat gebeuren en zei: nee, dat mag je niet doen! Mevrouw Van der Vliet kan ze goed gebruiken, want die maakt er jam van voor een goed doel. Ik was dus bij hem in the picture. Hij wist dat ik al jaren jam maak voor de verkoop tijdens het jaarlijkse Rommeldam en voor oudere mensen in diverse verzorgingstehuizen. De opbrengst op Rommeldam gaat naar de kerk. De opbrengst van alle andere verkopen gaat naar kindertehuis Debora in IndonesiŽ.

Die jongen had dus alle tomaten voor mij afgeplukt en thuis in de koeling gezet voordat hij ze bij mij kwam afleveren. En nu had hij er nog meer in de koeling staan. Ik vroeg hem nog even te wachten, want ik moest dit eerst verwerken. Er stonden nog steeds tomaten bij mij in een mand op de bovenetage en ze werden langzamerhand al lekker rood. De dag daarvoor had ik er nog een lekkere rode tomatensoep van gemaakt.

Veel mensen in Dubbeldam weten dat ik jam en chutney maak en ik krijg altijd een heleboel ingrediŽnten, maar ik koop zelf natuurlijk ook veel. Er is hier in de buurt een familie die een groententuin heeft waarin ze van alles en nog wat kweken. In zo'n tuin is altijd veel tegelijkertijd rijp en dan komen ze datgene wat voor hen te veel is, bij mij brengen. Ze hebben zelfs dingen die ze heel speciaal voor mij zaaien en voor mij laten groeien. Na het plukken krijg ik het resultaat dan keurig netjes aangeleverd.
Laatst hadden ze voor mij een zakje met rode-peperzaad gekocht en dat bleek een heel bijzonder type te zijn, dat leek op een sierpaprikaatje. Zo krijg ik ook ontzettend veel courgettes en die gaan prima in de chutneys.

Ik werk meestal zonder recept. Alleen als ik een mangochutney wil maken kijk ik wel even in het kookboek wat er ook alweer precies in moet, maar verder gaat het uit de losse hand. Het gaat om de kruiden die je erin doet. Verder kan het echt van alles zijn. Je kunt er wortels, mango's of ander fruit in doen, maar snijbonen zijn bijvoorbeeld ook prima. Zo kreeg ik ook eens een grote hoeveelheid snijbonen, waarvan er nog steeds een heleboel in de diepvries liggen. Ook bij mijn buurvrouw, want mijn diepvries was te klein. Ik heb altijd spullen in huis. Zelfs flesjes en potten worden ook gebracht.

Soms denk ik wel eens: ik heb al zoveel pruimenjam gemaakt, wat kan ik nou eens voor andere combinatie maken? Ik heb gekruide pruimenjam, pruimen met appel, pruimen met noten, pruimen met druiven. Je probeert van alles, met gele pruimen of donkere pruimen. Dat lijkt wel bosbessenjam of bramenjam, zo donker is het. Dat is leuk, al die variatie.

Vorig jaar heb ik bijna zeventienhonderd euro opgestuurd naar de stichting die het kindertehuis Debora verzorgt. Dit tehuis ligt op Java, in Madiun. Behalve de kinderen wonen hier ook ongeveer twintig bejaarden, waar helemaal geen subsidie voor wordt ontvangen. Ik ben er in 1996 geweest met mijn eigen kinderen.
Toen ik daar was, lekte het dak bij de bejaarden en ik dacht: als bij mij het dak lekt, komt gewoon de loodgieter. Alles wat ik sindsdien buiten Rommeldam om verkoop, gaat daar naar toe.

Ida van der Vliet-Slijkhuis