Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Limonadebunker - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Limonadebunker

Ik was 27 jaar toen ik in 1967 trouwde. We vertrokken vanuit Wieldrecht naar Dubbeldam. Ik werkte daar in de bouw, en mijn vrouw en ik konden bij een boer een houten huisje huren. Toen ze in diezelfde tijd in Dubbeldam huizen gingen bouwen, zei mijn baas tegen mij: 'Is dat niet iets voor jou?' We kochten een huis op de Hortensiastraat. Ik heb daar, op een paar maanden na, veertig jaar gewoond. Pas sinds kort ben ik in de Gravenhorst komen wonen.

Voordat ze Dubbeldam gingen volbouwen, woonden er vooral veel boeren en tuinders en bestond het dorp voornamelijk uit weilanden. Mijn schoonfamilie woonde toen al aan het begin van de Biesbosch, vlak bij de Viersprong.
Van hen heb ik gehoord dat na de oorlog een kleine ondernemer is gestart met de verkoop van flesjes limonade vanuit de bunker die er nu nog steeds ligt. Dat was natuurlijk een slimme zet, want 's zomers kwamen er veel mensen langs die dijk en in die bunker bleef de limonade altijd lekker koel. De verkoper ging dan zelf bij de ingang zitten en verkocht de limonade die binnen in kistjes stond opgestapeld. Ik heb daar zelf van mijn tante ook nog wel eens een flesje limonade gekregen als we bij de Viersprong gingen zwemmen.

Toen die man stopte met de verkoop van limonade, is mijn schoonvader op diezelfde plek verder gegaan met de opbouw van zijn eigen onderneming. Eerst gebruikte hij daarvoor een schaftkeet, en verkocht er drankjes en kleine versnaperingen. Langzamerhand heeft hij dat steeds verder uitgebreid. Zijn zwager uit Achthuizen kwam regelmatig bij hem langs om zijn bedrijfje te helpen uitbreiden. Die zwager had een timmerbedrijf, dus dat kwam goed van pas want er werd steeds een klein stukje bijgebouwd.
In die tijd lag er al een parkeerplaats en was er een houten brug over de Vliet, zoals we dat water destijds in Wieldrecht noemden. Er was ook een kinderbadje waar in de zomer veel gezinnen uit Dordrecht en omstreken naar toekwamen. De kleine kinderen zwommen dan in dat badje en de ouders zaten er gezellig met elkaar te kletsen. In de grote plas zwommen de volwassenen.

Ik herinner me nog dat in de jaren zestig elke donderdag in de herfst jagers naar de Biesbosch kwamen. Meestal waren ze met een man of tien en vaak waren er ook zo'n zeven drijvers bij. Als ze 's avonds tegen het donker terugkwamen van de jacht, lagen de hazen en de fazanten op plastic in de serre van mijn schoonvaders zaak. Dat noemden ze een tableau.
Natuurlijk kwamen ze dan ook wat drinken en daarna wilden ze graag warm eten. Favoriet waren de kapucijners, of raasdonders zoals ze die toen wel noemden. Rauwe andijvie erbij. Meestal gaven ze dan meteen door wat ze de week erna wilden eten. Mijn schoonvader kocht dat dan in en mijn schoonmoeder, later ook geassisteerd door mijn vrouw, kookte voor het hele stel.

Leen Vervelde