Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Huishoudschool Steegoversloot - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Huishoudschool Steegoversloot

In de jaren zestig ging je na de lagere school naar de mulo, of als jongen naar de ambachtschool en als meisje naar de huishoudschool. Ik was van het vrouwelijk geslacht en mijn moeder vond dat je als meisje toch niets aan al dat leren op de mulo had. Zo ging ik dus naar de huishoudschool. De huishoudschool aan het Steegoversloot.

Ik woonde in Papendrecht en moest met de pont mee. Ik had wel zin in dat avontuur. We gingen met een heel stel meiden: Marjan, Bets, Margriet en ikzelf. Wij kwamen allemaal uit dezelfde richting gelopen in Papendrecht. Aan de Dordtse kant liepen we door alle kleine straatjes en steegjes tot we bij de Doelstraat kwamen. Daar was de achteringang van de school. Wij waren allemaal maar 'boerenpummeltjes' in die tijd. Daar kwam ik achter toen een van de onderwijzeressen ons niet bleek te verstaan. Zij kwam uit Den Haag en verstond geen Papendrechts. Wij spraken over mezikken en moesten uitleggen wat dat was. Ik was verbaasd dat iemand niet wist wat een mezik was. Na wat heen en weer gepraat, begreep ik dat het - op zijn Nederlands - een mug was.

Tijdens de naailes keken we vanuit de ramen van de klas uit op de binnenplaats van de gevangenis in de Doelstraat. Als de gevangenen op die binnenplaats een luchtje kwamen scheppen, gingen we allemaal voor het raam staan om te zwaaien.
Op een dag had de naailesjuffrouw er genoeg van en werd kwaad. Wij waren brutale nesten en luisterden niet. Ze werd zo kwaad dat ze de klas verliet en zei: 'Ik kom pas terug als jullie je excuses aanbieden.' Nou, dat hebben we toen maar gedaan en voortaan was het afgelopen met het zwaaien naar de gevangenen.

Als het mistig was ging de pont niet altijd op tijd. Omdat we als Papendrechtse meisjes daardoor een paar keer te laat kwamen, kregen we straf. Onze Haagse juf geloofde niets van ons verhaal en stuurde ons naar de directrice. Het geluk was deze keer aan onze kant: de directrice ging zelf ook met de pont en wist dat we de waarheid spraken.

Les in kinderverzorging kregen we van een heel oude onderwijzeres. Die was zeker vijftig jaar! Ik vond haar niet eerlijk. Kinderverzorging was een van mijn lievelingsvakken, maar op mijn rapport kreeg ik er een 5 voor. Ik vond zelf dat ik altijd alles goed gedaan had. Mijn huiswerk was op tijd af en ik deed echt mijn best. Toen ik haar vroeg waar ik die 5 aan te danken had, zei ze dat ik te veel taalfouten maakte in mijn schrijfwerk. Nou ja, ik vraag me nog steeds af wat dat met kinderverzorging te maken had!
Dezelfde juf had het ook altijd gemunt op een klasgenootje uit Zwijndrecht. Dat meisje had prachtig lang zwart haar maar mocht dat niet los dragen. Ze moest er een paardenstaart van maken. Ik kan dat begrijpen tijdens de kookles, maar bij kinderverzorging? Nee, dat ging er bij mij niet in. Er waren niet eens kleine kinderen in de klas om te verzorgen.

Kookles vond ik het leukste vak. Tot de dag van vandaag gebruik ik nog veel dingen die ik daar heb geleerd. Ook kan ik nog steeds lekker en goed koken dankzij de lessen van de Dordtse huishoudschool.

Natuurlijk moest je ook leren strijken. Soms moest je een strijkijzer gebruiken dat op gas verwarmd was. Ik weet nog steeds niet waarom we dat leerden. Ik kan me niet herinneren dat we ooit les kregen in wassen... Je moet toch eerst iets wassen voor je het strijkt?

Huishoudkunde, dat was ook iets aparts. Voor zover ik mij herinner leerden we alleen zilverpoetsen. Dat werd gedaan met krijt en spiritus. We zullen best wel andere dingen geleerd hebben, maar na al die jaren ben ik dat vergeten.

Je had natuurlijk ook lunchtijd tussen de middag. Soms had je wel twee uur, net hoe je lessen uitkwamen. Je werd geacht die tussenuren in de aula door te brengen en je mocht de school niet verlaten, maar natuurlijk gingen we stiekem de stad in. O wee als je een van de docenten tegenkwam, dan zwaaide er wat. Als we er een zagen aankomen, gingen we snel een winkel binnen.

Ik heb genoten van mijn twee jaar huishoudschool en ik heb toch ook veel geleerd. Ik had die school echt niet willen missen. Intussen heb ik via internet ook weer contact met aardig wat klasgenoten uit die tijd.

Leve de huishoudschool!


Hetty Schellenbach-Alderliesten
(Monbulk, AustraliŽ)