Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Het parkje - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Het parkje

Het was een zaterdagmorgen. Mijn voetbalwedstrijd was afgelast, dus ik ging naar winkelcentrum Sterrenburg. Ik wilde er wat voor mijn moeder kopen, omdat ze zo goed voor me zorgt. Op de terugweg ontmoette ik een erg vreemde man.

Ik kocht een reep chocolade en liep door het parkje naar huis. Ik zag er een man zitten, eenzaam en alleen. Hij had een lange grijze baard. Eigenlijk schrok ik wel van hem. Misschien was hij wel aardig, maar hij zag er een beetje eng uit. Ik merkte dat de man achter me aan kwam. Ik ging iets harder lopen. Hij volgde nog steeds. Ik ging in looppas. Hij ook. Ik ging rennen. Hij ook. Toen ik me omdraaide, schoot de man achter een boom, zodat ik hem niet meer kon zien. Nieuwsgierig liep ik toch naar hem toe en vroeg beleefd waarom hij achter mij aan kwam.
Hij zei niets en keek naar mijn tas waar de chocola in zat. Ik vroeg me af hoe lang het geleden was dat hij iets had gegeten. De man begon te fluiten en liep naar het parkbankje. Ik volgde hem. Hij begon te vertellen. Zijn Nederlands was niet al te best en ik kon hem moeilijk verstaan. De man vertelde dat hij hier al heel lang zat. Hij zei dat hij een grote fout had gemaakt, althans dat verstond ik er van. De man begon te huilen en snikte dat hij vroeger heel rijk was, maar hij was heel ongelukkig en besloot zijn geld te verbranden en op straat te gaan leven. Hij zei dat dat de ergste beslissing van zijn leven was geweest. Hij wou weer geld verdienen, weer iets met zijn leven doen. Ik kreeg medelijden met de man en besloot hem mee naar huis te nemen.

Onderweg vroeg ik naar zijn naam. Hij heette Herbert. Thuis schrok mijn moeder zich rot. Ze zei dat Herbert eerst snel in bad moest. Ik vond dat het wel heel lang duurde voordat hij tevoorschijn kwam en besloot een kijkje te nemen. Ik vroeg of ik binnen mocht komen. Herbert had zich geschoren, zijn haar geknipt en een luchtje opgedaan. Hij zag er fantastisch uit.
Hij liep naar beneden, de keuken in. Toen mijn moeder Herbert zag, viel ze flauw. Gelukkig kon hij haar opvangen. Ze werden op slag verliefd, en zo liep alles nog goed af.

Rowan Vermaas (12 jaar)