Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
De eenzame leeuw - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
De eenzame leeuw

De Lotus-leeuw in winkelcentrum Sterrenburg voelde zich eenzaam. Hij wilde graag zijn moeder bellen, maar omdat hij van brons was kon dat niet.

Op een zekere nacht kwam er een tovenaar langs. De leeuw stond 's nachts altijd binnen, maar de tovenaar zag dat er een raam openstond en hij glipte naar binnen. Hij betoverde de leeuw.

Toen het ochtend werd, zette de baas de leeuw weer buiten. Een jongen ging naar binnen om wat te eten. Toen hij klaar was, kwam hij weer naar buiten met een mobieltje in zijn hand. De leeuw greep het mobieltje. De jongen schrok en liep huilend weg.
Even later kwam hij terug met zijn vader. Snel deed de leeuw de mobiel onder zijn poot.

De vader zei tegen de leeuw: 'Mag ik mijn zoons mobiel terug?' De leeuw was slim en deed net alsof hij niet kon praten en bewegen. De vader van de jongen zag niet dat de mobiel onder de leeuwenpoot verstopt zat, maar hij was het nu zat en haalde er een bewaker bij.
Die vond ook dat de leeuw het mobieltje moest teruggeven, maar de leeuw antwoordde: 'Ik moet jullie wat vertellen. Ik voel me erg eenzaam, daarom heb ik het mobieltje gepakt, zodat ik Chinwa, mijn moeder, kan bellen. Mag dat?'
De jongen antwoordde: 'Ja, dat mag, maar krijg ik daarna dan mijn mobiel weer terug?'
'Dat is goed,' zei de leeuw en belde zijn moeder.
Toen zijn moeder opnam brulde hij het uit: 'Mam!!! Ik mis je! Kom je langs?'
'Ja, morgen gaat er een vliegtuig,' zei moeder leeuw. 'Ik kruip er stiekem in.'
'Oké,' zei de jonge leeuw, 'tot morgen dan!' Hij hing op en gaf het mobieltje terug.
'Zullen we vrienden worden?' vroeg hij aan de jongen.
'Ja, natuurlijk,' zei de jongen. 'En weet je, naast je is ook nog wel een plek voor je moeder.'

Toen de leeuw de volgende morgen weer buiten werd gezet, zag hij in de verte zijn moeder al aan komen rennen.

Chakim Ragueb