Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Geuren en smaken van Dordt - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Geuren en smaken van Dordt

In de jaren vijftig was het feest als ik als kleuter met mijn moeder mee naar Dordt mocht. Wij woonden op Papendrecht en Dordrecht speelde daar een grote rol in je leven. Vaak mocht ik op zaterdag achter op de fiets mee.
We gingen met de pont naar de overkant. Als het in de winter koud was, ging je lekker bij de ketel staan. Daar was het heerlijk warm. In Dordt kwam je niet in het mooiste gedeelte van de stad aan. Het eerste dat je zag was de gasfabriek, en het stonk er verschrikkelijk. Maar bij de patatzaak van Tims kreeg je al honger van de heerlijke baklucht. Helaas was het te vroeg voor een patatje.
Op de Riedijk hing in een bepaalde tijd van het jaar altijd de geur van uien. De vrouwen daar moeten wel duizenden kilo's uien schoongemaakt hebben voor de uienfabriek. Ik vraag me nog altijd af of ze heel de dag met tranen in hun ogen zaten.

Daarna reden we de Voorstraat op en stalden de fiets bij V&D. Bij de ingang was aan de rechterkant het snelbuffet, waar de lucht van vers gezette koffie je al tegemoetkwam. Mijn moeder ging daar altijd koffiedrinken en ik kreeg dan een roomsoes met een glaasje limonade. V&D had de lekkerste soezen! Ik heb ze nooit meer zo lekker geproefd. Het was daar alleen 'staande receptie': hoge tafels voor de volwassenen en een lage tafel voor de kinderen in het midden.
In plaats van een soes bij V&D mocht ik bij de Hema ook wel een kwart van een warme rookworst. De hele winkel van de Hema rook naar die worst. Ook gebeurde het wel dat we naar de markt gingen en dan kreeg ik een lekker gebakken visje.

Op de terugweg drukte ik mijn neus altijd tegen de etalageruit van het zilverwinkeltje van mevrouw Vink, tegenover het Steegoversloot, waar mooie oorbellen en bedeltjes te koop waren. Mijn eerste oorbellen kwamen daar ook vandaan, en mevrouw Vink maakte de gaatjes in mijn oren. Zij was haar tijd wel vooruit, want ze gebruikte er een machientje voor.
Ook gingen we, een paar winkels verder richting Riedijkshaven, even aan bij kruidenier Van Gilst, want die was toch wel goedkoper dan de kruidenier op ons dorp.
Zo weer terug naar de pont. Als je de pont miste, was er tijd voor een puntzak met patat van Tims, met lekker veel mayonaise erop.

Ja, die geuren en smaken van Dordt. Al is het meer dan vijftig jaar geleden, ik kan ze nog steeds ruiken en proeven in mijn gedachten. Ik woon al vele jaren in Australia, maar zo herinner ik mij Dordt.


Hetty Schellenbach-Alderliesten