Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
De geredde bolletjes - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
De geredde bolletjes

In 1937 verhuisde ik als achtjarig knulletje van de Markettenweg naar de Frans Lebretlaan op Krispijn. Die wijk was toen nog niet zo groot. De Patersweg vormde de zuidelijke grens van de bebouwing; daarna begon het boerenland van Dubbeldam met akkers, boerderijen en iets verderop het kasteeltje Crabbehoff. Vanaf het einde van de Brouwersdijk slingerde de Oudendijk zich door de landerijen zuidwaarts. Na een paar honderd meter begon links een smalle grindweg: de Nieuweweg. Nog iets verderop een grote boerenhofstee met veel bomen, vijvers en wat grasland rondom.

In mijn eerste jaren op Krispijn was de Frans Lebretlaan ons speelterrein; daar had je nog volop braakliggende terreinen waarop je forten kon bouwen, en sloten om stekelbaarsjes te vissen, salamanders te vangen en andere avonturen te beleven. Door de Verkade-albums van Jac.P. Thijsse werd ik enthousiast voor de natuurstudie en zo werd ten slotte het hele Eiland van Dordt mijn 'jachtterrein'. Eenmaal op de hbs ontdekte ik het bestaan van de NJN, de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie. Wilde vogels en planten werden mijn voornaamste hobby.

Zo ontdekten we op een mooie voorjaarsdag in de weide voor de boerderij Zuidhoven een veld vol onbekende bloemen. Het bleek de knikkende vogelmelk te zijn, een bijzonder bolgewas dat nergens anders op het Eiland van Dordt te vinden was. Het behoort tot de zogenoemde 'stinsenplanten' , te vinden op buitenplaatsen en in kasteeltuinen. Het verhaal gaat dat de bolletjes tijdens de Kruistochten door Kruisridders naar West-Europa zijn gebracht.
Dat veldje bij de boerderij van Zuidhoven heb ik bijna jaarlijks gevolgd, zeker toen ik in 1958 aan de Nieuweweg kwam te wonen.

Grote schrik in 1963! Het hele gebied rond de boerderij Zuidhoven gaat op de schop ten behoeve van een te bouwen villawijk. Dat betekent graafwerk, ophogingen, nieuwe wegen, kabels en buisleidingen. Kan de vogelmelk dit overleven?
Ik heb het niet afgewacht, maar op een onbewaakt ogenblik een stuk of tien bolletjes opgegraven en in een weitje achter in de tuin gepoot. Zelfde grondsoort, waterstand en biotoop.
Inmiddels hebben de bolletjes zich volop vermenigvuldigd en is hun voortbestaan verzekerd.

De knikkende vogelmelk: van Kruisridder naar Rode-Kruisridder?!

Gerrit Wildeman