Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Zeepsopijs - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Zeepsopijs

Tja, te bedenken dat Crabbehof zo'n veertig jaar geleden opbloeide? Pfft, eh, ja, nu niet aan leeftijd denken, maar aan de goede tijd die ik daar heb beleefd.

Het gaat te ver om te zeggen dat Crabbehof mijn leven heeft gevormd, nee dat niet. We kwamen uit de Tollensstraat in Oud Krispijn om in een van de nieuwbouwflats op de Ruys de Beerenbrouckweg te gaan wonen. Jaja, een 'ruime vier-kamerflat'.
De kinderen uit de buurt zaten op de jongensschool (Don Bosco) of de meisjesschool (Theresiaschool), en we beleefden onze avonturen in de speeltuin aan het einde van de Ruys de Beerenbrouckweg. Beukennootjes zochten we bij kasteel Crabbehoff. Ja, er zijn veel verhalen te vertellen over deze wijk, maar wat mij, maar ook veel anderen in Crabbehof, altijd is bijgebleven, is toch wel de viering van 1 april bij het winkelcentrum.

Vooraf stonden de kranten er al vol van: het spiksplinternieuwe winkelcentrum Crabbehof organiseert een spetterende dag om het winkelcentrum meteen een grote naamsbekendheid te geven. Het plein in het midden van het centrum wordt een echt middelpunt.

De dagen daarop werd er driftig gespeculeerd; wat zou er gebeuren? Zelfs op school werd er over gepraat. Een week voor de uiteindelijke dag (de datum werd niet genoemd, alleen de dag) werd bekendgemaakt wat het spektakel zou zijn: winkelcentrum Crabbehof heeft de hand kunnen leggen op een primeur. In Amerika is een vloeistof ontwikkeld die water binnen een paar minuten tot ijs omvormt. Het middelste gedeelte van het centrum wordt voor één dag omgetoverd tot een ijsbaan met koek en zopie! Met behulp van de Dordtse brandweer wordt het plein vol water gespoten. En dan mag iedereen gratis schaatsen.

Op mij maakte dit plan een diepe indruk. Ik kon gaan schaatsen in het winkelcentrum! De afgelopen winter was dat niet gelukt en nu kon ik toch mijn schaatsen nog uitproberen.
Vol goede moed en bedenkend welke snelle sprintjes ik ging trekken, pakte ik mijn schaatsen in en fietste naar het winkelcentrum. Ik was laat - had kranten moeten rondbrengen - en zag al mensen terugkomen. Ik vroeg hen nog of het druk was en of er voldoende ruimte was voor iedereen. Ze riepen lachend terug dat er voldoende ruimte was.
Aangekomen bij het centrum hoopte ik nog even dat er dichtbij een plekje was om mijn schaatsen aan te doen. Het was druk en iedereen lachte en joelde er op los. Ik zag drie grote brandweerauto's en een ervan spoot wit spul op het plein. En iedereen was aan het rollebollen in dat witte spul. Was het sneeuw dan?

Tja. Toen zag ik het. Het was zeepsop. Het hele plein lag vol zeepsop. Naast mij zei iemand: 'Goh, wat flauw zeg, om zo veel stampij te maken voor een 1-aprilgrap...'

Langzaam drong het tot me door: we waren voor de gek gehouden, het was gewoon een 1-aprilgrap. Ik barstte in lachen uit. Dat zo veel mensen (ik ook), er ingetrapt waren!

Lang werd er in Crabbehof nog nagepraat over deze geslaagde 1-aprilgrap. Van alle gebeurtenissen heeft deze, ook na veertig jaar nog, op mij toch het meest indruk gemaakt.

Carlo Lapre