Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Het kaleke ventje - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Het kaleke ventje

Soms vraagt men mij wel eens of ik een echte Dordtenaar ben. Die vraag dwingt mij na te denken over mijn roots. Tja, waar liggen die eigenlijk?

Vanaf mijn tiende levensjaar, sinds 1962, woon ik in Dubbeldam, dus een geboren Dubbeldammer ben ik niet, maar okee, wel een beetje een getogen Dubbeldammer. Daarvoor woonden we in Papendrecht, met onze woonark De Watersnip, in de ingang van het oude haventje, vlak bij de aanlegsteiger van het veer.
Na hun trouwdag waren mijn ouders op een woonark gaan wonen, zodat mijn vader - uitvoerder bij Volker Beton in Sliedrecht, een bedrijf voor waterbouwkundige werken - altijd dicht bij zijn werk was. Als gezin woonden wij zodoende altijd aan het water bij het werk dat werd uitgevoerd. Was het werk klaar, dan ging er een sleepboot voor de ark en verhuisden we naar de volgende klus. Toen mijn vader bedrijfsleider werd, verhuisden we uiteindelijk met veel tegenzin - want een ark was veel leuker - naar een gewoon huis..

Van de periode op de woonark herinner ik mij vooral Zierikzee (de keersluis in de haven) en in iets mindere mate Capelle aan den IJssel (een helling voor scheepswerf Vuyk, inmiddels verdwenen). Vooral de strenge winters uit die tijd, met veel sneeuw en ijsbrekers zijn me bijgebleven.
Van de vier jaar daarvóór weet ik uit eigen herinnering niets meer. Ik moet het doen met verhalen van mijn familie, foto's en enkele officiële documenten. Daaruit kan worden opgemaakt dat ik in Zaltbommel ben geboren en daarna verschillende keren verhuisd ben: eerst naar Sliedrecht, toen naar Hardinxveld-Giessendam en vervolgens naar Dordrecht.

In Dordrecht woonden we op het terrein van scheepswerf De Biesbosch, waar mijn vader veel werk heeft gehad, onder meer aan de loodsen en de scheepshelling. Mijn ouders woonden ook vóór mijn geboorte verschillende keren in Dordrecht, zowel op De Biesbosch als aan de Handelskade en aan de kade voor de Groothoofdspoort. Qua uitzicht moet dat wel de mooiste ligplaats zijn geweest!

In elk geval staat vast dat ik een deel van mijn jonge jaren bewoner van de Staart ben geweest. Dit feit is pas echt goed tot me doorgedrongen toen we in de Dordtse politiek besloten om hier een ambitieus project te gaan realiseren: de Stadswerven. Nog steeds heb ik daar wat gemengde gevoelens bij: veel van wat mijn vader daar heeft opgebouwd (letterlijk!) is of wordt afgebroken. In de vele fotoalbums van mijn ouders zitten heel wat foto's en krantenknipsels uit die tijd. Het zijn vooral foto's van het werk dat op De Biesbosch werd uitgevoerd. In mijn huiskamer hangt nog een schilderij van bouwwerkzaamheden, vervaardigd door Wim Jansen.

Mijn zus, anderhalf jaar ouder dan ik, bewaart slechte herinneringen aan die Biesbosch-tijd. We lagen daar met onze woonark, zoals meestal, behoorlijk eenzaam. Jonge kinderen willen dan nog wel eens bang zijn, en dat gold ook voor mijn zus. Regelmatig liep er een onbekende, kalende kerel rond onze woonark: het 'kaleke ventje', noemde mijn zus deze mysterieuze gluurder. Hoewel mijn vader diverse pogingen heeft ondernomen om na te gaan wie die kerel was, is zijn identiteit nooit boven water gekomen.
Was het inbeelding, fantasie? Of sloop er echt een vreemde vent om onze ark? We zullen het nooit weten. Kennelijk was ik te jong om er iets van te merken. Ik zal wel geslapen hebben. Gelukkig maar.

Aaike Kamsteeg