Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Van Paramaribo naar de Boterdiepstraat - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Van Paramaribo naar de Boterdiepstraat

In het begin van de jaren negentig, toen ik acht jaar was, verhuisde ik met mijn familie van Paramaribo naar Dordrecht. In Suriname had Nederland heel ver weg geklonken. Ik was dan ook erg nieuwsgierig. We gingen wonen aan de Boterdiepstraat op De Staart.

Het was winter en ik vond het heel erg grauw. Ik was niet gewend dat er geen bladeren aan de bomen zaten. Je kon er zo doorheen kijken! Dat vond ik vreemd, zo kaal als die bomen konden zijn. Aangezien het winter was, was het koud en ik moest mijn jas dichtritsen. Voor het eerst van mijn leven.
Vanwaar ik ook keek, overal zag ik die grote fabriekspijpen. Ik had het idee dat ik in een enorme, grijze fabrieksstad terechtgekomen was en dat vond ik niet prettig. Eigenlijk beangstigde dat me een beetje, zo'n grauwe massa. Ik had het idee dat ik heel ver van de echte stad Dordrecht woonde.

Al snel ontdekte ik dat je wel lekker kon spelen in het parkje naast de jachthaven. Er wandelden mensen met honden. Ook zag ik daar voor het eerst iets wat ik nooit voor mogelijk had gehouden: je kon lopen over het water. Het ijs was doorzichtig en ik dacht dat ik er doorheen zou zakken, maar dat gebeurde niet. Water, dat in mijn ogen altijd vloeibaar was, was hard geworden. 's Zomers mocht ik spelen aan het wandelpad in het Wantijpark en dat vond ik erg mooi. In die tijd van het jaar zaten er gelukkig wl bladeren aan de bomen en daardoor werd die grote fabrieksstad wat minder grauw.

In het begin vond ik de buurt ook wel een beetje raar. Aan de ene kant woonden heel veel bejaarden en voor mij waren die een beetje saai. Wat me ook verbaasde was dat al die mensen op n plek woonden; ik vroeg me af hoe dat kon.
Aan de andere kant was er een flat vol met actie en lawaai. Dat was voor mij iets minder saai en ik had iets om naar te kijken als ik nog niet wilde gaan slapen. Ook in deze flat kwamen later bejaarden wonen.
De buurt veranderde wel: de speelplaats naast de Wantijschool werd opgeknapt. Er kwamen meer speelplaatsen bij en dat trok me wel aan.
Later zijn we verhuisd naar een ander wijk in Dordrecht, maar de Staart is mijn eerste herinnering aan Nederland.

Jashvant Poeran