Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Onze glazen tegel - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Onze glazen tegel

Kunst in de wijk houdt de bewoners van het Reeland al jaren bezig. Menig kunstenaar waagde hier een idee aan dat, als het door de Reelanders uiteindelijk werd omarmd, door de ambtenaren weer genadeloos werd afgeschoten. Zo verdwenen suggesties als grote foto's van wijkbewoners op markante punten, reeŽnogen in bomen geprikt, en plakplaatjes (neptatoeages) van een hart met 'lov'Reeland' in de gemeentelijke prullenbakken.
Na bijna een decennium was het dan toch zover: er kwamen 'Reelandportretten'. Glazen stoeptegels van beeldend kunstenaar Diederik Klomberg, met daarin verspringende foto's. De bewoners mochten zelf kiezen waar ze een tegel wilden hebben. Iedereen herkende in het ontwerp de nostalgie van de oude kauwgumplaatjes. Er waren beelden gebruikt van verleden en heden, maar ook wel met een kwinkslag naar bepaalde discussiepunten in de wijk.
Zo'n discussiepunt was de Paddestoel, een fontein in de spartelvijver in het Wantijpark, die bij menig Dordtenaar in het geheugen gegrift staat. Immers, op warme zomerdagen konden de Reelandkinderen daar lekker onder poedelen. Maar dat feest duurde niet lang. Er kwamen klachten over zieke kinderen en een wethouder besloot de fontein af te sluiten. De Reelanders trokken daarop ten strijde, en in mijn functie als raadslid kon ik mijn steentje bijdragen aan het eerherstel van de Paddestoel. Van de Paddestoel is een glazen tegel gemaakt, en een buurtbewoonster koos die uit om bij mij voor de deur te laten leggen. Ik was daar best trots op. Mijn echtgenoot had liever een historische foto gewild, maar begreep mijn sentiment.
Op een avond, het was in de tijd van voetbalwedstrijden, zat mijn man nagenoeg in het donker tv te kijken. Plotseling klonk het geluid van brekend glas. Twee jongeren in de puberleeftijd stonden boven 'onze' glazen tegel en raapten iets op, dat ze vervolgens weer neergooiden. Een sleutelbos raakte frontaal de tegel, die in duizend stukjes uiteenbarstte. Manlief trok schoenen aan, pakte zijn mobiel en liet de kinderen alleen achter. Hij volgde de jongeren, die ondertussen de volgende tegel naar de gloria hielpen, en belde de politie. Die arriveerde juist toen hij de vandalen vermanend toesprak, en rekende ze in. Verontwaardigd over dit zinloze vandalisme keerde mijn eega naar huis.
We zijn nu een halfjaar verder. Het wachten is op vervanging van ongeveer tien vernielde tegels. Onbedoeld heeft dit vandalisme de sociale samenhang versterkt: bewoners zijn alerter op de glazen tegels in hun straat. Ik hoop dat 'mijn' tegel weer een paddestoel wordt.

Nelleke de Smoker