Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Daisy van dertien - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Daisy van dertien

Dit is een verhaal over een meisje. Daisy is haar naam. Daisy Hoevia. Ze is dertien jaar oud en haar ouders zijn gescheiden, daarom woont ze bij haar moeder, Anita. Daisy zit in de eerste klas. Ze heeft mooi, lang, donkerbruin haar. IJsdansen vindt ze de leukste sport. Daar is ze erg goed in.
Elke dag na school traint Daisy met vier andere meisjes: Manuëla, Emma, Joyce en Melanie. De ijsdansgroep heet de Icegirls. Natuurlijk zijn zij niet de enigen daar, want er zijn 35 kinderen bij de Icegirls. Het groepje van Daisy doet een dansje en de rest doet weer een ander dansje. En als de dansjes door elkaar heen gaan, ziet dat er heel mooi uit.
Elke keer na school fietst ze naar huis, maakt haar huiswerk en gaat dan meestal snel naar de meiden om samen naar de ijsbaan te gaan. Vandaag precies hetzelfde. Alleen... het is vandaag een speciale dag: Roy komt kijken! En dat vindt ze toch eng! Roy is een jongen uit haar klas. Daisy is erg verliefd op hem. Bij de ijsbaan ziet ze al meteen zijn fiets staan. Haar wangen gloeien en haar buik doet een beetje raar. Stel je voor dat ze juist vandaag valt...
Ze kleedt zich om in de kleedkamer. De meisjes giechelen erg. Daisy niet. Ze zit met buikpijn van de zenuwen in een hoekje. Nog nooit is ze zo zenuwachtig en duizelig voor het schaatsen geweest. Er spoken allerlei dingen door haar hoofd. Als ik nou maar niet val! Ik ga de pasjes vergeten!
Het ijsdansen is allang begonnen. Ze is vijftien minuten te laat. Dan komt juf Kristel haar ophalen. Als Daisy de zaal binnenkomt, ziet ze Roy meteen zitten. Ze beginnen en het gaat gelukkig goed. Maar dan wordt Daisy duizelig. En na de pauze wordt het nog erger, omdat ze nu het stukje met al die hoge sprongen moet doen. Toch gaat het nog steeds goed, maar ze voelt dat ze wat overdreven doet. En dan gebeurt het… Midden in het dansje valt ze neer. Ze is flauwgevallen.
Iedereen gaat snel naar haar toe. Roy pakt het mobieltje uit Daisy's tas en belt de dokter. Dan gaat hij ook naar Daisy toe. Even komt ze bij, maar, valt meteen weer flauw. Roy staat vlak bij haar! De dokter is er nu ook. Hij tilt haar op een brancard. Iedereen moet aan de kant. Daisy wordt van top tot teen onderzocht. Tien minuten later zegt de dokter: "Ze is flauwgevallen van de zenuwen, maar waarvoor ze zo zenuwachtig was, weet ik niet. Ze moet nu rust hebben. Ze wordt vanzelf wel weer wakker."
Alleen Daisy's moeder en Roy mogen naar haar toe. Ze wordt naar huis gereden. De dokter zei dan wel dat ze rust moet hebben, maar het huis is vol met visite. Als Daisy wakker wordt, staan er allemaal mensen om haar heen. Ze kakelen druk door elkaar. "Wat is er aan de hand?" vraagt Daisy ineens. Dan ziet ze Roy staan. Die ziet er heel geschrokken uit. Dan herinnert ze zich ineens alles weer. Hoe erg ze haar best had gedaan om alle pasjes en sprongen mooi uit te voeren. En de zenuwen die ze had gevoeld omdat Roy was komen kijken. Ze krijgt een kleur en ze schaamt zich omdat ze zo'n drukte heeft veroorzaakt.
Roy knielt naast haar neer. "Gaat het?" vraagt hij.
"Ja hoor", zegt ze.
Roy zegt lief: "Probeer maar rustig overeind te komen, ik help je wel." Langzaam trekt Daisy zich aan zijn arm overeind. "Je hebt me wel enorm laten schrikken", zegt hij, "dat doe je toch niet altijd zo, hoop ik?"
Daisy begint te glimlachen. "Niet echt", zegt ze, "misschien had ik tussen de middag beter moeten eten." Ze is écht niet van plan te zeggen dat het eigenlijk kwam doordat hij was komen kijken!
"Zullen we wat afspreken?" vraagt Roy.
"Nou uuuhh... goed! Leuk!" antwoordt Daisy, "morgen om één uur bij de kleine speeltuin?"
"Oké, afgesproken!" zegt Roy.

Maxime de Haan (11 jaar)