Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Voetballen rond 1948 - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Voetballen rond 1948


In ons dorp (Wieldrecht) hadden we een opgespoten terrein van een vierkante kilometer. Daar werden wedstrijden op gespeeld tegen straatelftallen van andere dorpen. Geen mens tot last. In Dordt kon je bij het voetballen op straat een pak slaag verwachten van een politieagent. Op het oude politiebureau aan de Groenmarkt hebben ze me een uur en langer vastgehouden. Dat kwam zo. Ik nam een oude varkensblaas mee naar school om in de lunchpauze mee te voetballen. Het ging er stevig aan toe. Plotseling voelde ik een hand in mijn nek. Zonder te kijken rukte ik mij los en sloeg met alle kracht achterwaarts, hoorde een hoop geschreeuw en zag toen dat ik een agent van de fiets had geslagen. Als een haas vloog ik van de plek des onheils en verborg me. Mijn medespelers waren minder gelukkig, ze werden opgepakt en meegenomen naar het genoemde bureau. In eerste instantie weigerden ze te zeggen wie die agent van de fiets had geslagen, doch na een paar stevige tikken met de gummilat noemden ze mijn naam. Dat was pas na ruim een uur ondervragen en dreigen. Ze vertelden me de meest angstaanjagende verhalen over alles wat ze hadden moeten doorstaan en dat ik me moest melden aldaar. Met lood in mijn schoenen en met grote vreze ging ik op weg, rekening houdend met een stevig pak slaag. Na mijn aanmelding werd ik naar een kamer gebracht waar een wat oudere agent aanwezig was. Hij had een bult op z'n kop en schaafwondjes aan zijn neus en kin. Bars vroeg hij mij of het mijn gewoonte was om een agent van de fiets te slaan. Ik maakte mijn excuses en vertelde dat door mij gedacht werd dat die greep in mijn nek door een medescholier had plaatsgevonden. Dat in onze familie neven en ooms bij de politie werken en ik heel goed wist dat je nooit zo maar een politieagent mocht slaan. Nogmaals vertelde ik hem dat het me speet. Hij gaf me een hand en zei: "Maak dat je wegkomt en denk er om dat ik je niet meer zie voetballen op straat want dan zal je wat beleven BROERTJE!"

P. de Vlaming