Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
De man op de kiosk - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
De man op de kiosk


Knallen in de nacht, brekend glas, gegier van remmen, dronkemansgelal. Ook dat is Dordt. Vooral op vrijdag- en zaterdagnacht is het raak, sinds de uitgebreide renovaties wat minder dan voorheen. Vaak half wakker liggend, schrik ik op van geschreeuw en getrap tegen de glasbak op de Visbrug, of van iets wat op een schot lijkt. Altijd noteer ik in gedachten de tijd voor een eventuele getuigenverklaring van wat misschien een misdaad is. Of zou het toch weer alleen maar een knallende uitlaat zijn? De binnenstad die overdag zo vredig lijkt als een openluchtmuseum, krijgt 's nachts een sinister eigen leven. Drie, vier keer in de afgelopen paar jaar bleken de schoten echt te zijn geweest en iemands leven te hebben gekost.

Het uitzicht op het stadhuis vanaf het terras op de Visbrug en ook vanaf ons huis, is onwezenlijk mooi. Toch kent ook dit 'plaatje', met zijn middeleeuwse gevel en het onder de overkluisde doorgang doorstromende water, haar keerzijde. Op een morgen werd in het water aan de andere kant van het stadhuis het lijk gevonden van een beruchte Dordtse sexkoning. In het donker dronken in het water gelopen? Of had iemand hem een handje geholpen? Nog doet de gedachte me huiveren dat zo dichtbij, terwijl ik onwetend sliep, iemand verdronk in het ondiepe water van de Voorstraatshaven.

Getuige was ik wel van een andere mysterieuze gebeurtenis, enkele jaren geleden in het holst van de nacht, rond de kiosk bij de Visbrug. Ongewone geluiden maakten dat ik vanuit een achterraam op de tweede verdieping poolshoogte nam. In het na middernacht gedimde licht van de straatlantaarns stonden ernstige mannen in uniform te overleggen. Politie, ambulance en zelfs de brandweer hadden in de buurt van de kiosk hun auto's neergezet, wat mij wakker had doen worden. Sirenes waren niet nodig geweest in de verder doodstille stad. De kiosk, toen nog met rondom op het dak vrij hoge reclameborden, was het middelpunt. Kennelijk was er een probleem. Als in een zwijgend ballet werd rondom de kiosk gelopen, steeds omhoog kijkend naar iets wat op het dak scheen te liggen en wat voor mij vanuit mijn hoge standpunt niet zichtbaar was. Uiteindelijk werd een ladder tegen de kiosk gezet. Iemand klom erop en over het schot, en knielde neer op het dak. Een ander volgde. Met zijn tweeŽn waren ze enige tijd bezig, gadegeslagen door de overige mannen. Ik kreeg zo langzamerhand het vermoeden dat er iemand op het dak lag die dronken was, of erger. Na wat een eeuwigheid leek, maar misschien vijf minuten was, begonnen de twee op het dak aan een onduidelijke vorm te sjorren: een levenloos lichaam. Met veel moeite werd het als een zak vodden over de omheining van het dak getild, overgenomen door de andere mannen en zonder enige haast afgevoerd door de ambulance. Langzaam vertrokken ook de politie- en de brandweermensen, de Visbrug weer even verlaten als altijd in een doordeweekse nacht achterlatend. Geen andere toeschouwers waren te bekennen, alle gordijnen gesloten, alle ramen donker.

Ook ik bleef eenzaam achter met het raadsel hoe deze man (of vrouw) op het dak van de kiosk terechtgekomen was. Was hij er in een dronken bui of gedrogeerd zelf opgeklommen - een hele klus overigens -, daar bewusteloos geraakt en misschien gestorven? Misschien was hij al dood en door iemand op de kiosk gehesen. Maar waarom dan, en hoe? 's Morgens stond er niets in De Dordtenaar over het stille drama waarvan ik getuige was. Was het een zelfmoord geweest, waar immers niet over gerapporteerd wordt?

Of heb ik het me alleen maar verbeeld ....?

IB