Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Uitgaan in Dordrecht - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Uitgaan in Dordrecht


Hè, hè, eindelijk weekend. Na een week op school zitten en huiswerk maken is het dan toch eindelijk vrijdagavond. Tijd om te feesten! Je belt je vrienden op: "Waar zullen we vanavond naar toe gaan?" Tja, da's een goeie vraag. "Zullen we naar de discotheek gaan?" Dat vind ik wel een goed idee.

Na het eten kleed ik me om, oh shit, geen spijkerbroek, anders kom ik er niet in. Ook mijn sportschoenen laat ik in de hoek staan. Dat mag allemaal niet volgens de dresscode. Het haar wordt nog even in een stilistische coupe gebracht, want de tijd van 'gewone stekeltjes' is ook over en je wilt midden in een grote discotheek immers geen flater slaan. Zonnebril op je hoofd, het is hartje winter, maar ja, je wilt wel een beetje modebewust rondlopen, dus zet dat ding nou gewoon maar op je kop.

Aangekomen bij 'de plek des onheils' wil je zo snel mogelijk naar binnen. "Ho, ho, wel even achteraan in de rij aansluiten, of moet je soms een stoot voor je bek". De rij was je niet eens opgevallen, maar dit wordt je dus al snel op een vriendelijke manier duidelijk gemaakt. Na drie keer te zijn 'gescand', op verboden wapenbezit of andere ongein, staan we dan eindelijk op de dansvloer te swingen. Blik op oneindig. "Hé, je zat naar m'n vriendin te kijken, eikel. Moet je soms klappen hebben?". Ik zeg dus, blik op oneindig, dus niet té lang iemand aan staan gapen: "Ooh Paul, hoelang ga jij nou al uit in Dordt". Een beetje van je stuk gebracht loop je naar de bar, jij bent aan de beurt. "Vier bier, alsjeblieft". Er worden VIER vingerhoedjes bier voor je op de bar gezet. "Dat is dan vier muntjes". Ik wist dat ik wat vergeten was, muntjes! Na verwoede pogingen om deze keer gewoon met geld te betalen, druip je af en ga je toch maar die felbegeerde muntjes halen. Gelukkig ben je niet de enige die muntjes wil halen en zo sta je al gauw een kwartier in de rij, te duwen en te persen. Na uiteindelijk een 'krappe veertig minuten', kom je met het bier terug bij je vrienden, die onderhand een scheur in hun kop hebben van de dorst. Na drie slokken is het drankje al weer op en komen we tot de conclusie dat we de volgende keer maar beter direct twee glazen per persoon moeten bestellen. Na nog wat gedanst te hebben, voor zover je dat dansen kan noemen, en de 'gebruikelijke' opstootjes, keren wij 's ochtends vroeg weer terug naar huis.

Volgende week ga ik lekker weer naar die ene kroeg in de binnenstad, zonder glitter en glamour, gezeik en gerotzooi en zonder het muntjesdrama.

Paul Lammers