Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Alles in pakken en zakken - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Alles in pakken en zakken


Bij het uitbreken van de tweede wereldoorlog, op 10 Mei 1940, woonden wij in de Mauritsstraat, recht tegenover het toen nog bestaande abattoir. Ik was destijds zes jaar oud. Mijn elfjarige broer heeft een oorlogsdagboek bijgehouden. Hieronder volgt een stukje daaruit, over de Duitse inval.

's Morgens vroeg om vier uur werd ik wakker. Waarvan? Ik wist het zelf niet. Het was een raar geluid dat ik hoorde. Dus stond ik op en keek eens door het raam naar buiten. Wat ik daar zag, was meer dan belachelijk. Twee overburen, man en vrouw, stonden in pyjama en nachtjapon op straat naar boven te wijzen. Nadat ik mij vlug half aangekleed had, ging ik ook eens buiten kijken, en zag daar tot mijn grote verbazing honderden zwarte stippen in de lucht. Opeens kwamen er 'lage vliegtuigen ' over, en lieten tientallen rode, ronde dingetjes uit. Ze vielen achter het DFC-voetbalveld. Uit ieder vliegtuig kwamen er twaalf. Toen ze lager zakten, zag ik dat er mannen aanhingen. Het waren parachutisten, oftewel valschermjagers. Door de radio werd er omgeroepen dat Nederland door Duitsland de oorlog was verklaard. En ook dat men op moest passen voor Duitse soldaten uit vliegtuigen in burgerkleding. Het Wilhelmus werd nog door de radio gespeeld. En toen werd het me eerlijk verteld, maar wel wat weemoedig. Om vier uur kwamen er van achter de gashouder, aan de Markettenweg, Hollandse soldaten tevoorschijn. Ze waren zelf ook bang: ze waren pas in dienst. Er kwamen er een paar naar mijn vader toe en vroegen hem of hij wist hoe ze hun geweren moesten laden. Ze hadden nog nooit een schot gelost, maar mijn vader wist het ook niet??? Aan het einde van de straat werden door burgers en soldaten barricaden gemaakt. De stenen werden uit de grond gehaald en er werden hopen zand gebruikt. Van vier uur tot tien uur ging mijn vader de stad in om een petroleumlamp en kaarsen te kopen. In de stad leek niets aan de hand. De winkels hadden het zeer druk. Om elf uur werd het toch wel wat bar. De kogels floten overal in de buurt rond, dus maakten we onze koffers klaar, deden van alles in pakken en zakken, en gingen naar onze familie op de Vrieseweg. Bij ons thuis haalden we uit de voorkamer het tafelzilver weg, en ook suiker, koffie en rijst, enzo. in de lucht. Opeens kwamen er 'lage vliegtuigen ' over, en lieten tientallen rode, ronde dingetjes uit. Ze vielen achter het DFC-voetbalveld.

Tot zover de indrukken van mijn broer. Het huis werd flink beschadigd door kogels en overal lag stucwerk op de grond. Ons gezin is na een paar dagen weer verhuisd naar de kerk van de Vrij Evangelische Gemeente aan de Vrieseweg, waar we met veel andere mensen op de grond sliepen. Mijn broer heeft zijn dagboek de gehele oorlog bijgehouden en voorzien van krantenknipsels, foto's van bombardementen en pamfletten die uit vliegtuigen werden gegooid. Het is geworden tot een indrukwekkend relaas over de oorlog, en berust thans in de vitrine van het oorlogsmuseum '40-'45.

D.F. van den Ende