Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Mijn eerste persconferentie - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Mijn eerste persconferentie


Het regent. Ik sta voor het Centraal Station te wachten. Dan stopt er een grijze Peugeot, zoals in de brief was aangekondigd. Ik fluister het wachtwoord. "Stap in", antwoordt mij een zware stem. Er zit een gemaskerde man achter het stuur. Hij geeft gas. Enkele honderden meters verder stoppen we en stappen er twee mannen in. Ze gaan links en rechts van mij zitten. Ik word geblinddoekt en gefouilleerd. Ze laten alleen mijn pen en bloknoot zitten?

Als mijn masker wordt afgedaan, blijk ik mij in een kamer van een bouwvallig krot te bevinden, temidden van tientallen vage schimmen. Zodra mijn ogen aan de duisternis gewend zijn, ontwaar ik een lange tafel met daarachter vier gemaskerde mannen. Opnieuw wordt me het wachtwoord gevraagd en ditmaal moet ik ook mijn Janus-perskaart laten zien. "In orde?"
Schichtig bekijk ik de overige genodigden. Ik herken verschillende vooraanstaande Dordtenaren: naast me Ton Delemarre, helemaal rechts Kees Buddingh', Hans Berrevoets, Heinz Schneeweiss, Jan Wiersma, Han van Gorkom. Van de rest ken ik sommigen van gezicht, anderen helemaal niet. Allen zijn we wat onwennig. Het is de eerste geheime persconferentie van de D.B.B.
Een van de gemaskerde mannen begint te spreken. Ik ken die stem ergens van. Maar waarvan? Langzaam wordt de sfeer beter. De genodigden beginnen vragen te stellen. De meesten maken ijverig notities. We worden volledig geïnformeerd over het doel, de werkwijze en de plannen van de D.B.B. Alle vier gemaskerden spreken met een Dordts accent. Een enkele keer, als ze iets tegen elkaar zeggen, verstaan we het niet. Ze spreken zuiver Dordts!
"Wat wil de Dordtse Bevrijdings Beweging precies", vraag ik.
"De D.B.B. wil een herleving van de oude Dordtse cultuur. Wij willen Dordrecht bevrijden van buitensteedse invloeden. Wij willen dat Dordrecht opnieuw een bloeiende, op zichzelf staande stad wordt. Een eerst stap daartoe is de herinvoering van de Dordtse taal, waarvan wij de grammatica op schrift hebben gesteld. Dit moet voor Dordrecht een economische noodzakelijkheid worden. Dus moet het Dordts op de Dordtse scholen worden onderwezen. Aangezien dit laatste alleen mogelijk is in een onafhankelijke Dordtse stad, zetten wij ons tevens in voor een vrij Dordrecht."
"Is Dordrecht dan geen vrije stad?", haakt iemand in.
"Dordrecht is even vrij als andere Nederlandse steden, maar Dordrecht heeft iets wat veel andere steden niet hebben: een eeuwenoude geschiedenis en een eigen taal die in heel Nederland naam heeft. Deze taal is echter aan het uitsterven. Wij streven naar het behoud van onze eigen cultuur."
"Maar waarom spreken jullie zelf dan geen Dordts?"
"Onder elkaar spreken we Dordts. Het bederf uit andere steden heeft zozeer om zich heen gegrepen, dat zelfs rasechte Dordtenaren, zoals de meesten van jullie, hun eigen taal niet eens meer spreken. We zouden hier tegen jullie Dordts kunnen gaan praten, maar jullie zouden ons gewoonweg niet verstaan. Daarom delen we hier de eerste exemplaren van de Dordtse grammatica uit. Jullie belangrijke Dordtenaren: dichters, bestuursleden van de Dordtse Culturele raad, redacteuren van de Dordtse kranten, enzovoorts. Daarom beginnen we met jullie. Als er één schaapskop over de dam is, volgen er meer."
"Waarom zijn jullie gemaskerd?"
"Omdat wij willen dat jullie niet denken: die en die willen een Dordtse cultuurvrijheid, maar omdat wij hopen dat jullie ons zien als het sprekende deel van de zwijgende meerderheid van de Dordtse bevolking."
"Wat willen jullie op korte termijn doen?"
"Een Dordts reveil. Herleving van de Dordtse volks- en straatmuziek. Weer goede Dordtse popmuziek, met liefst Dordtse teksten, waarbij we met de uitmuntend werk verrichtende Stichting Amateur Muziek kunnen samenwerken. Herleving en verspreiding van geschriften in het Dordts. De verachting die de Dordtenaren voor hun eigen taal hebben uit de wereld helpen. Dordtenaren bewust maken van hun Dordts-zijn. Nadere en betere bestudering van de Dordtse geschiedenis, invloed van andere steden beperken, een vrije Dordtse staat zonder grenzen."

Het gesprek duurt drie uur. Wijzer, bewuster, en geblinddoekt word ik met een stapel folders weer in een auto gezet. Voor het station doe ik mijn blinddoek af. De papieren in mijn hand blijken te zijn: enkele verhalen in het Dordts, een manifest voor het Dordts, Dordtse poëzie en oude Dordtse volksmuziek, een beknopte geschiedenis van Dordrecht en een folder met een uiteenzetting over de Dordtse bevrijdingsbeweging.

Thuisgekomen begin ik direct met het leren van het Dordtse vocabulaire en grammatica. Ik sta helemaal achter de D.B.B. Ik help mee aan het Dordts reveil. Ik schrijf van nu af aan alleen nog in het Dordts!

Pieter Jan Bakker

De schrijver van dit verhaal was niet te achterhalen. Waarschijnlijk is er een pseudoniem gebruikt. Als iemand zich erin herkent, dan graag melden.