Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Als bommen vallen - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Als bommen vallen


Op 23 oktober 1944, ongeveer een half jaar voor de bevrijding van de gehate Duitsers, wordt Dordrecht getroffen door een bombardement. Het beoogde doel is het park Merwestein, maar als zo vaak loopt ook hier het omringende gebied aanzienlijke schade op. In 1943 wordt het park door de Duitse Wehrmacht in bezit genomen en omgevormd tot militair kampement met bunkers. In september 1944 weet, nadat in het park toenemende activiteit wordt gesignaleerd, een illegale groep de geallieerden te melden dat de staf van de 15e Armee zich in het park heeft gevestigd, de staf van het leger dat in Brabant de opmars van geallieerde troepen naar het noorden moet tegenhouden. Door de geallieerden wordt besloten om de legerleiding in het park uit te schakelen. Acht jachtbommenwerpers van de RAF jagen met een snelheid van 400 mijl per uur naar hun doel?.

Naast ongeveer 260 Duitse militairen, waaronder 2 generaals, worden 69 burgers, waaronder een groot aantal kinderen, dodelijk getroffen. Voor een aanzienlijk deel leerlingen van de Buitenschool.

Een zesjarig jongetje wordt, kort nadat hij te voet is vertrokken vanaf de dr. Bavinckschool aan de Singel, op weg naar huis volslagen verrast door het hem onbekende geweld. Maar hij vervolgt, zonder dat het gevaar echt goed tot hem doordringt, zijn weg naar het ouderlijk huis aan, zoals later blijkt, de eveneens getroffen Oranjelaan?..

Dėt jongetje overleeft, als door een wonder. Helaas echter worden vele andere kinderen gedood, doordat zij worden bedolven door het puin van de getroffen Buitenschool. Bijna zestig jaar later wordt hij door dit afschuwelijke, nimmer door hem vergeten incident geïnspireerd tot een poging het in dichtregels te vangen.

24 oktober 1944

bijna opgetrokken rook
krater in straat van tuin tot tuin
ontstelde blikken door de ramen
van kelderloze huizen naast het puin

uitpuilend de ogen, gillend die nog
jonge vrouw die heel alleen
de hoek om snelt de rampstraat in
wanhopig blikkend om zich heen

door rook en scherven
blijft ze zoeken hem
die alleen naar school mocht gaan
maar ze hoort geen kinderstem

blijven maar komen die machines
flitsend, duikend schuin omlaag
met de snelheid van een duivel
projectielen verwoesten traag

het vijandelijk hoofdkwartier
maar ook huizen van degenen
die nog hun hulp willen bieden
passanten onderdak verlenen

opgewonden krijsende vogels
daarop lijken die machines
vaak mist een bom 't vijandelijk kamp
en maakt van huizen puinlawines

hoe moest ze het vertellen hem
die met enigst kind haar achter liet
die knappe jonge man
die ondergronds op vijand schiet

van haar gescheiden en samen
met die moedige andere vrouw
duitsers en verraders doodt
zich nog niet bewust van rouw

die andere vrouw, gehaat
door de moeder met haar wonde
en het kind dat dood
zou worden teruggevonden

de dag nadat sirenes gilden
en bommen werden losgelaten
op ooit het vredig park maar nu
vol bunkers en dode soldaten

Eef Vriesen

8 maart 2003