Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Hoedje - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Hoedje


Het regentje dat de hele middag al door Dordt gedreind had als een kind dat zijn zin niet krijgt, bleek plotseling zijn grote broer erbij te hebben gehaald. Die deed wat er van hem werd verwacht en sloeg onverhoeds toe. Niet geheel vrij van veine bevond ik mij op slechts enkele schreden afstand van wat bij nadere beschouwing een lokaliteit met vergunning bleek te zijn. En omdat ik geen verdere aanmoediging nodig had, bevond ik mij even later in een grauw gelagkamertje ter grootte van een bedstee, dat hoofdzakelijk leek opgetrokken uit voor dit metier ongebruikelijk schone flessen met uitdagende etiketten, die meer beloofden dan ze waar konden maken.

De kastelein die achter de in kleutermaat uitgevoerde tap hijgend zijn hartkwaal stond te beheren, keek bij mijn binnenkomst nogal verstoord, alsof ik zijn kabouterbedrijfje wederrechtelijk had betreden.
"Moet je?", vroeg hij. Geen prater.
Ik plaatste mijn bestelling en ging zitten aan het tafeltje dat het vertrekje wonderlijke genoeg wel degelijk bleek te herbergen. De regen was buiten hoorbaar bezig zich uit te leven, en hield mij hier met satanisch genoegen gevangen. Toen ging de deur open en er spoelde een man binnen, die oogde als een drenkeling die zojuist uit de oceaan was opgevist.
"'t Is nat", meldde hij ten overvloede.
De kastelein hoorde er niet van op.
"Kejakkie zeker", veronderstelde hij alleen.
De man bewoog zich soppend in de richting van het tafeltje.
"Zou je niet effe je jas uitdoen?"
De stem kwam uit de deuropening achter de minibar en behoorde toe aan de vrouw van de kastelein, zo te zien een matrone die betere jaren had gekend en eruit zag of ze daar graag nog eens over wilde vertellen, maar zich nu voornamelijk beperkt zag tot het afstoffen van de flessen. Twee klanten tegelijk was hier kennelijk zo'n ongekende gebeurtenis dat ze zich daar zelf wel eens van wilde vergewissen

De man ontdeed zich van het kledingstuk waardoor een kostuum van voormalig grijs zichtbaar werd, dat sinds jaren niet meer in de mode was, maar dat hij toch niet had weggedaan. Waarschijnlijk omdat het hem zo lekker zat.
"Kedootje", zei hij, wijzend op een kletsnat pakje van ondefinieerbare vorm. "Daarom moest ik door die rot regen. Jarig?, ze is vandaag jarig? me vrouw."
Hij sprak staccato.
"Vanmorgen keek ze me aan met van die droevige hondenogen. Je kent dat wel. Nou is 't een best wijf hoor, daar niet van, dus ik denk: wat heb ik nou weer gedaan? En verdomd, vanmiddag schoot het me in enen te binnen. Jarig! Zo'n mens hecht daaraan, dan wil ze gefeliciteerd en een kedootje. En dan samen een avekaatje met slagroom. Dat vindt ze lekker. Nou had ze me al weken an me kop gezeurd om een hoedje dat ze had gezien. Een onding, en nog veertig piek ook. Maar ja, wat doe je als je nog gauw een presentje wil kopen en je weet niet wat? Dus ik die zaak in en zeg: "Juffrouw, ik wil dat hoedje." "Mijnheer wil die toque?", zegt dat mens, want in zo'n zaak is het blijkbaar niet gepermitteerd gewoon naar een hoedje te vragen.
"Toque of niet", zeg ik, "maar ik wil dat hoedje."
Nou, zij pakt 'm in. In papier! "Da's beter voor het milieu", zegt ze". De man keek mij aan: "Wist jij dat de winkeliers zich daar ook al mee bemoeien?" Ik bleef het antwoord schuldig. "Maar niet beter voor de regen", vervolgde hij, "zo'n papiertje wordt zeiknat en gaat scheuren. Pats, daar lag m'n hoedje in de modder. Hier!", hij priemde een vinger in het doorweekte papier en scheurde een vaalgroene viltmassa met een drietal verflenste bloemetjes tevoorschijn.
"Ken ik daar nou mee ankomme?"
"Effe boven de stoom houden en dan opstrijken", adviseerde de vrouw met een vage blik van afkeuring. Het was niet duidelijk of ze het zonde vond van het hoedje of van het geld.
De man keek naar de vormeloze massa en sprak: "Groen hè, maar hij w?s blauw en dat strijk je d'r niet meer in. Veertig piek naar de knoppe. Daar had ik twee knappe flessen kejak voor kenne kope. Maar zij houdt daar niet van. Zij lust alleen avekaat. Mét slagroom." Hij rilde. "Schenk ons nog maar eens in. Ik vier me feessie wel hier."

Leo Dahler