Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
De kaai - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
De kaai


Wanneer in het vroege voorjaar de zon maar een beetje halfkrachtig onze stad behaaglijk in de greep houdt, komt deels gepensioneerd Dordrecht als de wiedeweerga bijeen op de Merwekade. Dit illustere gezelschap strijkt dan neer op de Maniebankjes als vliegen op een Vaponastrip. Eerstens met het oogmerk wat kleur op te doen na een lange winter, welke in zowel diverse buurthuizen als ouderenzorgcentra werd doorgebracht met kaarten. Tweedens daar het hebberig 'op schoppes jagen', gerelateerd zijnde aan de euro's welke de winnaars uit het potje slepen, een bezigheid is waarbij niet of nauwelijks gesproken wordt. Echter, op die stadsbankjes halen zij hun babbelachterstand qua 'praatjes voor de vaak' dubbel in, waardoor 'hun kaai' temet een equivalent is van de Speakerscorner in het Londense Hydepark. Want als de gemoederen er hoog oplopen, nu, dan gaat het er erg ruig aan toe!

Ooit waren zij allen zeer harde werkers in eerzame beroepen, zoals: schipper, klinker, lasser, classificeerder, straatveger, taxichauffeur, truckbestuurder en glazenwasser. Betrekkingen derhalve, waar echt geen hogere schoolopleiding aan te pas is gekomen. Maar al deze mannen hebben wl 'de universiteit des levens' met vrucht doorlopen, waardoor zij geen van allen meer geloven dat Onze Lieve Heer 'Gerrit' heet en vanuit hun opvoeding moralistisch zijn tot op het bot. Soms worden zij ook wel als 'Grumpy old men' betiteld, die altijd enorm beducht zijn voor de teloorgang van het stedelijk familiezilver. En geen onderwerp is hun te complex, daar op die bankjes aan het water! Temeer omdat ze als geen ander weten he de hazen lopen hier ter stede. Waarbij komt dat zwijgen voor hen zilver is, en 'een praatje pot' dus goud. En duidelijk als geen ander weten zij waar d'ouwe Abraham de mosterd haalt.

Soms beginnen zij hun meetings met de tune van een commercial, nl. 'ik ben z in mijn Sas met Badedas'. Waardoor het zich simpel laat raden dat paal- en betonrot, de pollers en eveneens de (bijna) ineengezegen milieuvriendelijke woningen aan 'De Bieshof' op de agenda komen. Waarover zij unaniem concluderen dat stront ds altijd naar beneden valt, maar ook dat een waakhond warempel gewoon vanuit zijn genen behrt te waken. Dat nieuwe verworvenheden vaak ten koste gaan van oude rechten, en dat vandaag de dag zogenaamde garanties krk zo dun zijn als het maagdenvlies van een prostituee die dertig jaar achter een raam met zuurstokkleurig licht heeft vertoefd. Ertoe doende politieke inzichten zien ze als spijkers, want hoe harder men daarop kleunt, des te dieper deze immers doordringen. Bing!

Laatst hadden ze het over de almaar toenemende verruwing van de samenleving, hetwelks door elkeen op straat en elders in het openbare leven wordt ervaren. Zichtbare en invoelbare geteisem-strapatsen dus. Echter, volgens hun motto 'het zichtbare gezien, het onzichtbare overdacht', beseffen zij ook dat er achter vele brievenbussen ook wel de nodige poep aan de knikker is inzake verborgen huiselijk geweld. Doch waaromtrent zij zich wat lacherig afmaken met de olijk cynische gedachte: zals je thuis tikt, tik je nergens. Oeps! Het zijn stuk voor stuk heel gewiekste verbale jongleurs, die wat afzeiken, griepen en gallen betreft, velerlei ballen tegelijk in de lucht kunnen houden. Dit dus in het aloude kader van 'de beste stuurlui staan aan wal': een bizarre vorm van het alsnog zo 'in' zijnde pisbakkenoverleg.

Rondzingende stedelijke verhalen, geruchten, waar of niet zijnde, worden door hen pas met compassie beoordeeld n het mes. Allen voelen zij zich ieders dienaar, maar nit met de wat slaafse inborst van een lakei. Hun huiswerk hebben zij destijds kennelijk goed doorblokt, want de reken en- taalkunst beheersen ze allemaal als de beste. En, een 'gespreks-ui' pellen ze tot aan de laatste ring toe af... Via een azijnzeik-filosofie' achteraf, omdat ze vinden dat tegenwoordig het gros der dingen maar wat slordig in de hengsels hangt. Voorts zijn het geweldig beste kerels, maar n ding hebben ze gemeen: dat ze zo graag uitleggen wrom nou een lantaarnpaal van ijzer is.

Bob Kattemlle